Wszystko za sprawą inicjatora i dyrektora projektu „Verba Sacra” – Przemysława Basińskiego, który do współtworzenia przedsięwzięcia, zaprosił ks. prof. Jana Sochonia z Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej UKSW w Warszawie – autora komentarza do prezentacji, a także męski zespół wokalny, który pod dyrekcją prof. Leszka Bajona, wykonał: „Z Dawna Polski Tyś Królowo, Maryjo”, „Chrystus wodzem, Chrystus królem”, „Rotę”, „Ojczyzno ma”, „Boże, coś Polskę”. W każdej z pieśni brzmiało umiłowanie prawdy o historii polskiego narodu, kiedy zgromadzeni w katedrze wierni, wspólnie wyśpiewali je, niczym litanię wiary.
Już po pierwszym, przeczytanym przez Adama Woronowicza fragmencie kazania bł. księdza Popiełuszki, odczuliśmy zaproszenie do współodczuwania „solidarności jako jedności serc, umysłów i rąk zakorzenionych w ideałach, które są zdolne przemieniać świat na lepsze”. Żarliwa interpretacja „modlitwy szczerości” – bo jak inaczej nazwać kazania bł. księdza Popiełuszki, nakłaniające do wzajemnego zaufania i wzbudzenia zamiłowania do tego, co Dobre – przekonała nas, że warto być wiernym religijnym wzorcom, wbrew temu, że „wierność nie jest prostą sprawą”. I właśnie dlatego powinniśmy „wypowiadać prawdę, gdy inni milczą. Wyrażać miłość i szacunek, gdy inni sieją nienawiść. Zamilknąć, gdy inni mówią. Modlić się, gdy inni przeklinają. Pomóc, gdy inni nie chcą tego czynić. Przebaczyć, gdy inni nie potrafią. Cieszyć się życiem, gdy inni je lekceważą”. A choć wypełnienie tych „przykazań” nie wydaje się czymś prostym, to duchowa postawa, którą podczas recytacji przyjął Woronowicz, sprawiła, że chcieliśmy uwierzyć w możliwość ich spełnienia, która jest tak samo trudna, co „piękna”. Woronowicz, pomiędzy recytowanymi wersami, zdawał się mówić, że są one możliwe do zawarcia w czynach, na tyle, na ile będziemy wstanie w pełni uwierzyć, że bł. ksiądz Popiełuszko, przy całej charyzmie swojej osobowości, potrafił być absolutnie zwyczajnym, pokazując, że boskie prawdy są osiągalne dla każdego człowieka, jeśli dostrzeże on, iż świętość rodzi się z „sumiennie wypełnianego powołania codzienności” – jedności myśli i czynów. Drogowskazem „prawdy, która jest niezmienna” winna być pokora, która daje świadomość, że „bez względu na to, jaki wykonujesz zawód, jesteś człowiekiem – aż człowiekiem” – i o tym należy pamiętać.
Nawiązując do motywu „pamięci” – 103. edycja „Verba Sacra” pozwoliła nam „przypomnieć sobie” myśl, wypowiedzianą podczas jednej z Mszy Świętych za Ojczyznę, które odprawiał bł. ksiądz Jerzy Popiełuszko – „człowieka można przemocą ugiąć, ale nie można go zniewolić”. Z tej perspektywy prezentacja „Zło dobrem zwyciężaj” jasno określiła, co jest „wolnością”, a jakie wątpliwości naszego życia powinniśmy „przezwyciężać” właściwymi wyborami wolnej woli. Które więc z nich są właściwe? – zapewne takie, które podarowują wolność – jej pełnia wypływa zaś z postrzegania bycia „ludzkim”, jako „obowiązku sumienia”…
Dominik Górny
